“Keşke evlenmemiş ve çocuksuz ölmüş olsaydım.”

Bu özlü ifade, bir insanın en yakın aile bağlarında yaşadığı derin hayal kırıklığını yansıtır. Evlenmek ve çocuk sahibi olmak toplumsal düzende çoğu kez en büyük mutluluk ve tamamlanma kaynağı sayılır; bu söz ise bu kabulün tersine dönerek, aile içi sorunların insanın yaşamına nasıl gölge düşürebileceğini gösterir. 'Evlenmemiş ve çocuksuz ölmüş olmayı dilemek', geçmişte verilmiş ve geri alınamayacak bir karardan duyulan pişmanlığın yanı sıra, aileye dair umutların boşa çıkmasının getirdiği yorgunluğu da hissettirir.

Sözün yapısındaki 'keşke' ifadesi, geçmişe dönük bir temennidir ve şimdide yaşanan acı ile geçmişteki tercihler arasında doğrudan bir bağ kurar. Burada önemli olan, ifadenin yalnızca kişisel bir yakınma değil, aynı zamanda toplumun aile kurumuna yüklediği büyük anlamın altında yatan riskleri de ima etmesidir. Aile bireylerinin davranışları, bir kişinin itibarını ve iç huzurunu derinden etkileyebilir. Günümüzde de bu ifade, ebeveynlik ve evlilik deneyimlerinin her zaman ideal ve mutlu bir tablo sunmadığını, bazen ağır hayal kırıklıkları ve pişmanlıklar doğurabileceğini hatırlatır.

Suetonius'un Divus Augustus adlı eserinin 65. paragrafında aktarılır. Augustus, kızı Iulia'nın ahlâk dışı sayılan yaşamı ve davranışları nedeniyle sık sık büyük üzüntü duymuş, onu önce kamusal hayattan uzaklaştırıp sürgüne göndermiştir. Kaynak, imparatorun bu sırada Homeros'un İlyada destanından bu mısraı alıntılayarak kızıyla ilgili hayal kırıklığını dile getirdiğini belirtir. Söz, Augustus'un kendi yaşadığı aile sorunları karşısında duyduğu yeisi antik bir metinde güçlü bir şekilde ifade eder.