“Sekiz heceli vezin biçiminin ölümcül kolaylığı.”

Bu sözde Byron, sekiz heceli mısra kalıbının şair için taşıdığı tehlikeye işaret eder: Bu ölçünün akıcı yapısı, dizelerin neredeyse kendiliğinden, düşünülmeden akıp gitmesine yol açar. Şair, zanaat açısından en büyük riskin ses güzelliğinin arkasına sığınarak anlamı, derinliği ya da disiplini ihmal etmek olduğunu düşünür. "Ölümcül" sıfatı burada abartılı bir sözcük değil, ciddi bir uyarıdır: Kulağa hoş gelen kolay akış, şiirin içini boşaltabilir, dize üretimini mekanik bir alışkanlığa dönüştürebilir. Bu ifade, biçimsel ustalıkla yüzeysellik arasındaki ince çizgiyi gösterir. Byron, özellikle anlatı şiirlerinde bu tür akıcı ölçüleri sık kullanmış bir şair olarak, kalıbın sağladığı hızın getirdiği disiplin sorununu bizzat deneyimlemiş görünür.

Bu cümle Byron'ın 1814 tarihli "The Corsair" (Korsan) adlı anlatı şiirinin girişindeki notlarda ya da ilk baskısındaki açıklamalarında geçer. Şair, eserinde kullandığı ölçüyü ve anlatı tekniğini tartışırken sekiz heceli kalıbın olanaklarına ve risklerine değinir.