“İnsan, üst üste inen sersemletici darbeler altında özgür bir fail sayılamaz. Hiç kimse kendini yere yıkmaz; eğer kaderi onu yere yıkarsa, onu yeniden ayağa kaldırması gereken de kaderidir.”

Bu söz, insanın kendi seçimlerinin ve sorumluluğunun sınırları üzerine düşünür. Dickens, ardı ardına gelen ağır darbeler karşısında kişinin tam anlamıyla özgür bir fail gibi değerlendirilemeyeceğini söyler. Burada bireyin zayıflığı ya da iradesizliği vurgulanmaz; aksine insanın taşıyamayacağı yükler altında karar verme yetisinin sarsılabileceği kabul edilir. "Staggerer" yani sersemleten darbe, insanın hem bedenini hem de muhakemesini altüst eden olayları anlatır.

İkinci cümlede kader, insanı yere vuran ve aynı zamanda kaldırması beklenen bir güç olarak kişileştirilir. Kişi kendi talihsizliklerini bilerek yaratmaz; bu yüzden düşüşünün sorumlusu yalnızca kendisi değildir. Ancak Dickens burada tam bir kaderciliği savunmaz; daha çok, zor koşullar altında insanlara anlayış gösterilmesi gerektiğini ima eder. Kişi darbelerle yıkıldığında onu yalnızca suçlamak adil değildir; toparlanması için kaderin, koşulların ve belki de çevrenin ona yeni bir imkân sunması gerekebilir.

Bugün okura, başkalarını yargılarken onların içinde bulunduğu koşulları göz önünde bulundurmayı hatırlatır. Art arda gelen kayıplar, yoksulluk ya da dışlanma gibi etkenler kişinin seçim alanını daraltabilir; bu durumda ahlaki değerlendirmeler de daha insaflı olmalıdır.

The Old Curiosity Shop'un 34. bölümünden alınan bu düşünce, romanın kumar ve talih temalarıyla ilişkili bir anlatıcı yorumudur. Roman boyunca karakterlerin başına gelen talihsizlikler, seçimleri ve kaderleri iç içe geçer; bu cümle de o bağlamda insanın kendi düşüşlerindeki sorumluluğunu sorgular.