“Paranın satın alabileceği nezaket, hiç parası olmayanlara nadiren gösterilir.”

Bu cümle, nezaketin toplum içinde çoğu zaman içten gelen bir erdem olarak değil, ekonomik güce bağlı bir ayrıcalık olarak işlediğini anlatır. Yazar, insanların maddi durumu iyi olanlara karşı gösterdiği kibarlığın, parası olmayanlardan esirgendiğini açık bir gözlemle dile getirir. Burada nezaket, bir karakter özelliği olmaktan çok satın alınabilen, dağıtılabilen ya da geri çekilebilen toplumsal bir davranış olarak sunulur.

Cümlenin ironisi, 'satın alınan nezaket' ifadesindedir. Gerçek nezaketin parayla ilgisi olmaması gerekir; ancak Dickens, toplumsal ilişkilerde paranın nasıl belirleyici olduğunu vurgular. Parası olmayan kişi aynı insan olmasına karşın, çevresinden daha az saygı ve incelik görür. Bu da nezaketin aslında bir erdemden çok, çıkara dayalı bir davranış biçimine dönüştüğünü gösterir.

Dickens, romanlarında ve eskizlerinde yoksulluğun insan onuru üzerindeki etkisini sıklıkla işler. Bu cümle de onun toplumsal adaletsizliğe duyarlı bakışını yansıtır. Günümüzde de statü ve zenginliğin insanlara davranış biçimlerini etkilediğini gösteren bu tür gözlemler, toplumsal ikiyüzlülüğü anlamak açısından güncelliğini korur.

Söz, Dickens'ın 'Sketches by Boz' (1836) adlı kitabının 'Our Parish' bölümündeki 'The Broker's Man' başlıklı kısmından alınmıştır. Anlatıcı, yoksul ve borçlu insanların haciz süreçlerindeki deneyimlerini aktarırken, para sahibi olmanın ya da olmamanın toplumsal muamele üzerindeki etkisini gözlemler. Dickens'ın eserlerinin genelinde olduğu gibi burada da Viktorya dönemi Londrası'nda sınıf farklarının, bireyler arası ilişkileri nasıl biçimlendirdiği eleştirel bir dikkatle yansıtılır.