“Federal Bütçe, toparlanmayı engelleyen bir unsur değil, refah ve istikrarın bir aracı hâline getirilebilir ve getirilmelidir.”

Kennedy burada bütçe politikasına ilişkin temel bir yaklaşımı dile getirir: Devlet bütçesi yalnızca gelir ve giderleri dengeleyen bir muhasebe aracı değildir; ekonomik yaşamı yönlendirebilen aktif bir politika aracıdır. Ona göre bütçe, daraltıcı bir mekanizma gibi kullanıldığında ekonomik toparlanmayı yavaşlatabilir, hatta engelleyebilir.

Kennedy'nin vurgusu, Keynesyen iktisat anlayışıyla uyumludur. Kamu harcamaları ve bütçe politikaları, durgunluk dönemlerinde talebi canlandırmak, istihdamı artırmak ve ekonomik büyümeyi desteklemek için kullanılabilir. Burada bütçe, pasif bir denge tablosu değil, toplumsal refahı inşa eden bir araç olarak tanımlanır.

Söz aynı zamanda devletin ekonomideki rolüne dair bir felsefeyi yansıtır: Devlet, ekonomik dalgalanmalar karşısında seyirci kalmamalı, bütçe aracılığıyla istikrarı ve büyümeyi destekleyecek şekilde müdahale etmelidir. Bu anlayış, özellikle 1960'larda ABD'de yaygınlaşan refah devleti politikalarının da çerçevesini oluşturur.

Bu söz 1961 yılında söylendi. Kennedy'nin başkanlığının ilk yılına denk gelen bu dönemde ABD ekonomisi bir önceki durgunluktan çıkmaya çalışıyor, yönetim maliye politikası yoluyla ekonomik toparlanmayı hızlandırmayı hedefliyordu. Kennedy, bütçenin genişletici bir araç olarak kullanılmasını savunuyordu.