“Pratik olalım ve şu soruyu soralım: Düşmanlarımızı nasıl severiz?”

King burada dinleyicilerini 'düşman sevgisi' konusunu soyut bir ideali tekrarlamak yerine, gündelik hayata uygulanabilir bir tutum olarak düşünmeye davet eder. Soruyu 'pratik olalım' diyerek sorması, konunun duygusal bir çağrıdan ibaret olmadığını, bir yöntem ve disiplin meselesi olduğunu gösterir. Ona göre düşmanı sevmek, ondan hoşlanmak ya da ona karşı sıcak duygular beslemek demek değildir; düşmanın insanlığını teslim etmek, onun iyiliğini istemek ve zarar verme arzusunun ötesine geçmektir. King bu vaazda klasik Yunan düşüncesindeki üç sevgi türünden biri olan 'agape' kavramına başvurur; bu, kişisel yakınlıktan bağımsız, başkasının iyiliğini isteyen anlayışsal ve iradeye dayalı bir sevgidir. Böylece düşmanı sevmek, kişinin kendisini sürekli tahrip eden nefret döngüsünü kırması ve karşısındakine insan olduğu için değer vermesi anlamına gelir. Söz, bireysel ilişkilerden toplumsal mücadeleye uzanan bir sorumluluk duygusunu somut bir soruya indirger.

Bu cümle de 'Loving Your Enemies' vaazından alınmıştır. King, vaazın ilerleyen bölümünde düşmanı sevmenin yollarını gündelik davranışlar ve içsel tutum üzerinden anlatır.