“Abraham Lincoln eli ve kalemi iyi olacak ama Tanrı bilir ne zaman”

Bu dize, Lincoln'ün gençlik yıllarına ait bir şiir parçasından gelir ve kendi adını geleceğe dair bir belirsizlikle ilişkilendirir. Lincoln burada hem yazıya hem de eyleme gücünü simgeleyen "el ve kalem" imgesini kullanarak, kişisel yeteneklerin ve çabaların tek başına sonucu garanti etmeyeceğini ifade eder. Zamanlamanın ve akıbetin bilgisi ise Tanrı'ya bırakılmıştır.

Gençlik yıllarında yazılmış olması, Lincoln'ün o dönemde bile kendi geleceğine dair bir tevazu ve ihtiyat duygusu taşıdığını gösterir. Kişinin yetenekli ya da istekli olması, tarih sahnesinde ne zaman ve nasıl bir rol oynayacağını belirlemez; burada insan iradesiyle ilahi takdir arasında bir denge vardır. Sözün yalın ve kafiyeli yapısı, Lincoln'ün edebiyata ve şiire olan ilgisinin erken bir yansıması olarak da okunabilir.

Bugün bu dize, hırs ile sabır arasındaki gerilimi hatırlatır. İnsan ne kadar hazır olursa olsun, fırsatların ve sonuçların zamanlaması kendi kontrolünde değildir. Lincoln'ün daha sonra ulusal bir kriz döneminde başkanlık yapmış olması, bu erken dizeleri adeta kehanet niteliğinde bir yankıya dönüştürmüştür.

1820'lerin ortalarına (yaklaşık 1824-1826) tarihlenen bu el yazması şiir, Abraham Lincoln'ün gençlik dönemine aittir. Şiir, Kongre Kütüphanesi arşivlerinde ve Roy P. Basler tarafından derlenen The Collected Works of Abraham Lincoln adlı eserde "Lincoln as Poet" başlığı altında yer alır.