“Bu yaşananlar, Bush'un yaptıkları bir trajedidir. Bush'un istediği yalnızca Irak petrolüdür. ABD'nin kötü davrandığına şüphe yok. Neden müttefikleri İsrail'in kitle imha silahlarına el koymaya çalışmıyorlar? Bu, Irak'ın petrolünü ele geçirmek için yalnızca bir bahanedir.”

Bu söz, Mandela'nın uluslararası siyasete ilişkin sert ve doğrudan eleştirilerinden birini yansıtıyor. 2003 yılında ABD öncülüğündeki Irak işgalini, resmî gerekçelerin ötesinde petrol çıkarlarıyla açıklıyor. Mandela, işgali bir 'trajedi' olarak nitelendirerek savaşın insani maliyetini vurguluyor.

Sözün en dikkat çekici bölümü, kitle imha silahları konusundaki ısrarcı soru: Eğer gerçek amaç kitle imha silahlarını yok etmekse, neden İsrail gibi müttefik ülkelere de aynı standart uygulanmıyor? Burada Mandela, büyük güçlerin söylemleri ile eylemleri arasındaki tutarsızlığı ve çifte standartları ifşa etme çabasında.

Bu eleştiri, onun genel dış politika anlayışıyla da uyumludur. Mandela, uluslararası ilişkilerde askerî müdahale yerine müzakereyi, büyük devletlerin çıkarlarına göre şekillenen güç siyaseti yerine uluslararası hukuku savunmuştur. Güçlü ülkelere karşı bu denli açık eleştirisi, devlet başkanlığından sonra tasarruf etmek zorunda olmadığı diplomatik dilin ötesinde bir özgürlükle konuşabilmesine de işaret eder.

Bu söz, 2003 yılında, ABD'nin Irak'ı işgalinden kısa bir süre önce yapılan bir konuşmada sarf edilmiştir. Mandela bu dönemde, savaşa karşı küresel muhalefetin önde gelen seslerinden biriydi ve BM sistemi ile uluslararası hukukun altını çizerek tek taraflı askerî müdahaleye karşı çıkıyordu.