“Herr Stein kızına tamamen tutulmuş. 8 buçuk yaşında, […] dehası var. Ama bu şekilde hiçbir şey olamayacak. […] Müzikte en gerekli, en zor ve asıl mesele olan tempoyu asla edinemeyecek, çünkü gençliğinden beri bütün çabasıyla taksimetreye göre çalmamaya özen göstermiş.”

Mozart bu mektubunda, Augsburg'da tanıştığı piyano yapımcısı Johann Andreas Stein'ın kızının yeteneğini ve eğitimindeki ciddi bir sorunu ele alıyor. Küçük kızın doğuştan gelen bir yeteneği olduğunu kabul etmekle birlikte, ritme ve tempoya dikkat etmeden çalma alışkanlığının onun müzikal gelişimini temelinden sakatlayacağını düşünüyor. Mozart için tempo, bir eserin iskeletidir; duygu ve ifade ne kadar güçlü olursa olsun, doğru tempoyla çerçevelenmediğinde müziğin dağılacağını savunuyor. Bu değerlendirme, onun müzik anlayışında disiplinin ve tekniğin, yetenek kadar vazgeçilmez olduğunu gösterir.

Söz aynı zamanda dönemin müzik eğitimi anlayışına da ışık tutuyor. Genç yaşta serbest ve duygusal çalma alışkanlığı edinen müzisyenlerin, sonradan disiplinli bir ritmik yapıya geçmekte zorlandığını vurguluyor. Mozart'ın eleştirisi küçümseyici değil; daha çok, gelecek vadeden bir yeteneğin yanlış yönlendirilmesine duyduğu üzüntüyü yansıtıyor. Bugün de bu söz, herhangi bir sanat dalında yeteneğin ancak sağlam bir teknik temel üzerinde gerçek başarıya dönüşebileceğini hatırlatır.

Mozart'ın babası Leopold Mozart'a yazdığı ve 23-25 Ekim 1777 tarihlerini kapsayan mektupta geçiyor. Mozart, annesiyle birlikte çıktığı yolculuk sırasında Augsburg'da piyano yapımcısı Johann Andreas Stein ile tanışmış, onun kızı Maria Anna (Nannerl) Stein'ın çalışını dinlemiş ve görüşlerini babasına aktarmıştır.