“Orgu, benim gözlerimde ve kulaklarımda bütün enstrümanların kralıdır.”

Mozart, bu sözüyle orgu bütün çalgıların üstünde bir yere koyuyor. Bunu yalnızca bir övgü olarak değil, orgun ses zenginliğine, gücüne ve çok yönlülüğüne duyduğu derin hayranlığın ifadesi olarak dile getiriyor. Org, aynı anda hem çok geniş bir ses hacmi üretebilir hem de son derece ince nüanslar verebilir; bu özelliğiyle bestecilere çok katmanlı müzikal yapılar kurma imkânı tanır. Mozart'ın "gözlerinde ve kulaklarında" ifadesi, bu hayranlığın yalnızca işitsel değil, görsel ve mekânsal bir boyutu olduğunu da gösterir: Orgun görkemli yapısı ve kilise mekânıyla bütünleşmesi onu ayrıcalıklı kılar.

Sözün tarihsel bağlamı da önemlidir. 18. yüzyılda org, kilise müziğinin merkezindeydi ve genç müzisyenler için ustalığın önemli bir göstergesiydi. Mozart'ın bu ifadesi, onun dönemin müzikal hiyerarşisine dair görüşünü yansıtırken, aynı zamanda orgun insan sesi, yaylılar ve üflemeli çalgılarla eş zamanlı olarak zengin bir doku oluşturabilme kapasitesine duyduğu saygıyı açığa çıkarır. Bugün de bu benzetme, orgun evrensel müzik dilindeki ayrıcalıklı konumunu vurgulayan canlı bir tanıklık olarak okunabilir.