“Bir dişi domuzun işediği gibi yazarım.”

Mozart bu sözünde yazma ya da besteleme eylemini son derece doğal, süzülmüş ve neredeyse bedensel bir süreç olarak anlatır. Ona göre yaratıcılık; uzun uzun yapay bir biçimde kurmaya, sürekli düzeltmeye ya da zoraki ilham beklemeye değil, kendiliğinden akan bir boşalmaya benzer. "Dişi domuzun işemesi" imgesi kulağa kaba gelse de, buradaki vurgu bayağılık değil, doğallıktır: Yapılan işin zorlanmadan, engellenmeden ve olduğu gibi ortaya çıkmasıdır.

Bu benzetme aynı zamanda Mozart'ın müzisyen kimliğiyle de örtüşür. Onun bestecilikteki olağanüstü hızı ve üretkenliği sık sık vurgulanır; eserlerinin el yazmalarında çok az düzeltme olduğu söylenir. Söz, yaratıcı eylemin her zaman acılı ya da karmaşık bir süreç olmak zorunda olmadığını, kimi zaman içten gelen bir boşalma kadar dolaysız olabileceğini hatırlatır. Bugünün okuru için, mükemmeliyetçiliğin yüceltildiği bir çağda yaratıcılığın doğal akışına izin vermenin değerini vurgulayan çarpıcı ve mizahlı bir hatırlatma olarak okunabilir.