“Bay Noyes kitabının başında insanın Beelzebub'un yardımıyla şeytan çıkaramayacağını söylüyor, ama İngiltere'de hâlâ İngiltere karşıtı kitapların yayımlanabilmesine ve İngiliz gazetelerinde övülebilmesine de son derece öfkeli. Eğer bu tür şeyleri yapmayı bırakırsak, kendimizle düşmanlarımız arasındaki temel farkın ortadan kalkacağı hiç aklına gelmiyor mu?”

Orwell bu pasajda, özgürlüğü kendi düşmanlarına karşı kullanılan yöntemlerle sınırlandırma eğilimini eleştiriyor. Bay Noyes bir yandan şeytanla iş birliği yapılamayacağını söylerken, diğer yandan düşman bildiği fikirlerin ifade edilmesine tahammül edemiyor. Orwell'in gösterdiği çelişki şudur: Düşmanın yöntemlerini benimseyerek onunla savaşmak, sonunda ondan farkınızı kaybetmek anlamına gelir. İfade özgürlüğüne dayanan açık toplum, tam da düşman fikirlerin bile ifade edilebilmesiyle kendini totaliter rejimlerden ayırır. Yazarın asıl meselesi, savaş koşullarında bile liberal değerlerin korunması gerektiğidir. Anti-İngiliz kitapların yayımlanması rahatsız edici olabilir, ancak bunu yasaklamak, savaşın gerekçesi olan özgürlük idealini baltalar. Eğer bir toplum kendi düşmanları gibi davranmaya başlarsa, onlardan ne farkı kalır? Bu soru Orwell'in siyasi düşüncesinde merkezi bir yer tutar: amaçlar araçları meşrulaştırmaz ve özgürlük ancak özgürlükçü yöntemlerle savunulduğunda anlamlıdır.

Orwell'in Observer gazetesindeki 'As I Please' köşesinde 27 Şubat 1944'te yayımlanan yazısından. Bu köşede güncel konuları yorumluyor ve ifade özgürlüğü gibi ilkeleri tartışıyordu.