“İkinci olarak, entelektüellerin bakış açısı sıradan insanlardan daha totaliterdir. İngiliz entelijansiyası genel olarak Hitler'e karşı çıkmıştır, ancak bunu yalnızca Stalin'i kabul etme pahasına yapmıştır. Çoğu, 'bizim' tarafta olduğunu hissettikleri sürece diktatörlük yöntemlerine, gizli polise, tarihin sistematik olarak çarpıtılmasına vb. tamamen hazırdır.”

Orwell bu mektupta İngiliz entelektüel çevrelerinin siyasi tavrındaki derin bir tutarsızlığı teşhis ediyor. Ona göre Hitler'e karşı çıkan aydınların önemli bir bölümü, bu muhalefeti Stalin'in otoriter uygulamalarını görmezden gelerek ya da onaylayarak telafi etmiştir. Buradaki asıl mesele, bir rejimin totaliter yöntemlerinin ancak 'bizim safta' olduğunda meşru sayılmasıdır; Orwell bu seçici ahlakı entelektüel sahtekârlığın bir biçimi olarak görür.

Orwell'in vurgusu, aydın kesimin kendi ideolojik aidiyetine hizmet ettiği sürece baskı araçlarını kabul etmeye gönüllü olmasıdır. Gizli polis, tarih yazımının tahrif edilmesi ve diktatörlük yöntemleri, sıradan insanların çoğu zaman kuşkuyla yaklaştığı uygulamalardır; oysa entelektüeller bu araçlara ideolojik konforları uğruna göz yumabilmektedir.

Bu söz, bugün de bir uyarı niteliği taşıyor: Entelektüel ya da ideolojik aidiyet, iktidar pratiklerini değerlendirirken nesnelliğin yerini almamalıdır. Orwell, kendi tarafının yanlışlarını eleştirebilme cesaretini gerçek entelektüel dürüstlüğün temel şartı olarak görür. Bu tavır, "1984" gibi eserlerinde işlediği tarihin çarpıtılması ve hakikat mücadelesi temalarıyla doğrudan ilişkilidir.

Orwell bu sözleri 18 Mayıs 1944 tarihinde H. J. Willmett'e yazdığı kişisel bir mektupta dile getirmiştir. II. Dünya Savaşı'nın sürdüğü, bir yandan Almanya'ya karşı savaşılırken diğer yandan müttefik Sovyetler Birliği'ne yönelik eleştirilerin hassas sayıldığı bir dönemdir. Mektup, daha sonra Sonia Orwell ve Ian Angus'un editörlüğünü yaptığı derlemede yayımlanmıştır.