“İngiltere gibi bir ülkede parasız kültürlü olmak, Süvari Kulübü'ne katılmaktan daha kolay değildir.”

Orwell bu sözünde kültürün belirli bir sosyal sınıfa ait bir ayrıcalık olduğunu ve parasız bunun dışında kalmanın çok zor olduğunu söyler. Kültür burada yalnızca kitap okumak ya da sanattan anlamak değil, doğru bir eğitim, doğru çevre ve doğru alışkanlıklar edinerek kazanılan bütün bir yaşama biçimidir. İngiltere gibi sınıf farklarının görünür olduğu bir ülkede bu kazanımlar büyük ölçüde para gerektirir.

Süvari Kulübü benzetmesi, kültürün bir tür seçkinler topluluğu olduğunu göstermek için seçilmiştir. Oraya girmek nasıl belirli bir statü, gelir ve sosyal bağlantı gerektiriyorsa, kültürlü sayılmak da öyle bir aidiyet meselesidir. Para yalnızca bir ev ya da yemek almak için değil, insanın kendini 'yetişmiş' ve toplum içinde saygın hissetmesi için gerekli olan her şeyin kapısını açan anahtardır.

Bu tespit, kültürü sadece bireysel meraktan ibaret gören görüşe bir itirazdır. Orwell, kültüre erişimin sınıfsal olduğunu ve parasız insanın doğuştan gelen zekâsı ne olursa olsun kendisini kabul ettirmekte zorlandığını vurgular. Bu yüzden söz, hem İngiltere'nin sınıf yapısına hem de kültürün metalaşmasına yönelik bir eleştiridir.