“Nasyonal Sosyalizm bir Sosyalizm biçimidir, kesinlikle devrimcidir; işçiyi ezdiği kadar mülk sahibini de ezer. Zıt uçlardan yola çıkan bu iki rejim hızla aynı sisteme doğru evriliyor: oligarşik kolektivizmin bir biçimine. . . . Rusya'ya doğru ilerleyen Almanya'dır, bunun tersi değil. Dolayısıyla Hitler düşerse Almanya'nın 'Bolşevikleşeceğinden' söz etmek saçmadır. Almanya Hitler'e rağmen değil, Hitler sayesinde Bolşevikleşiyor.”

Orwell, Nazi Almanya'sı ile Sovyet Rusya'yı görünüşte zıt ideolojiler olarak gören yaygın anlayışa karşı çıkarak, her iki sistemin de totaliter bir yapıya, yani oligarşik kolektivizme doğru evrildiğini savunuyor. Ona göre Nasyonal Sosyalizm adındaki 'sosyalizm' sözcüğü bir hileden ibaret değildir; sistem gerçekten de özel mülkiyeti ve bireysel hakları ortadan kaldıran devrimci bir nitelik taşır. Farklı ideolojik çıkış noktalarına rağmen, her iki rejimde de gücün küçük bir elitin elinde toplandığı düşüncesi bu yorumun merkezindedir.

Orwell'in 'oligarşik kolektivizm' kavramı, daha sonra Bin Dokuz Yüz Seksen Dört adlı romanında derinleştireceği eleştirel çerçevenin erken bir işaretidir. İdeolojik etiketlerin yanıltıcı olabileceğini, asıl önemli olanın iktidarın nasıl örgütlendiği olduğunu vurgular. Bu bakış açısı, dönemin sol ve sağ kamplarında kabul gören klişeleri sarsma amacı taşır. Aynı zamanda, Almanya'nın 'Bolşevikleşmesi' gibi bir tehditten söz etmenin mantıksız olduğunu çünkü Hitler rejiminin zaten benzer bir totaliter yapıya dönüştüğünü ileri sürer.

Bugün bu söz, ideolojik kutuplaşmanın resmî söylemlerin ötesinde benzer iktidar yapıları üretebileceğine dair bir uyarı olarak okunabilir. Ayrıca siyasi sistemleri değerlendirirken liderlerin söylemlerinden çok, sistemin işleyişine ve birey üzerindeki denetimine bakmak gerektiğini hatırlatır.