“Örneğin tanklar, savaş gemileri ve bombardıman uçakları doğası gereği tiranlık yanlısı silahlarken; tüfekler, misket tüfekleri, uzun yaylar ve el bombaları doğası gereği demokratik silahlardır. Karmaşık bir silah güçlüyü daha da güçlendirir; basit bir silah ise —ona karşı bir çare bulunmadığı sürece— zayıfa pençe kazandırır.”

Orwell bu sözünde teknolojik karmaşıklık ile siyasal iktidar arasındaki ilişkiye dikkat çekiyor. Ona göre bir silahın üretimi, tedariki ve kullanımı ne kadar karmaşıksa, o silah ancak merkezî ve güçlü devletlerin elinde anlam kazanır. Tank ya da bombardıman uçağı gibi araçlar büyük sanayi altyapısı, uzman personel ve yoğun örgütlenme gerektirdiği için doğal olarak otoriter yapıların işine yarar. Buna karşılık basit bir tüfek ya da el bombası, küçük bir grubun veya bireyin bile edinebileceği ve kullanabileceği bir araç olduğundan, gücün tabana yayılmasını sağlar. "Zayıfa pençe kazandırır" ifadesi de bu fikri somutlaştırır: Basit silahlar, devlet aygıtı karşısında güçsüz olanların kendini savunabilmesine ya da direnmesine imkân tanır.

Bu düşünce, Orwell'in İkinci Dünya Savaşı sonrasında atom bombasının yarattığı yeni güç dengesine dair kaygılarıyla doğrudan bağlantılıdır. Atom bombası gibi aşırı karmaşık ve merkezîleştirilmiş bir silahın yalnızca birkaç büyük devletin elinde toplanması, ona göre dünyayı daha hiyerarşik ve baskıcı bir yapıya sürükleyebilir. Bugün açısından da söz, teknolojinin siyasetten bağımsız olmadığını, kimi araçların yapıları gereği belirli iktidar biçimlerini desteklediğini hatırlatır.

Söz, Orwell'in Tribune dergisinde 19 Ekim 1945'te yayımlanan "You and the Atom Bomb" başlıklı yazısından alınmıştır. Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombası atılmasından kısa süre sonra yazılan yazıda Orwell, atom bombasının dünya siyaseti ve toplumsal yapı üzerindeki olası etkilerini tartışır. Silahların teknik niteliği ile siyasal rejimler arasındaki ilişkiyi bu bağlamda ele alır.