“Sanatın siyasetle hiçbir ilgisi olmaması gerektiği görüşü, başlı başına siyasi bir tutumdur.”

George Orwell'in bu cümlesi, sanat ile siyaset arasındaki ilişki üzerine yaygın bir yanılgıyı ifşa etmeyi amaçlar. Çoğu insan, sanatın siyasetten uzak durması gerektiğini savunur; ancak Orwell'e göre bu tarafsızlık iddiası bile bir seçimdir ve dolayısıyla siyasi bir konumlanmadır. Çünkü siyaset, yalnızca partiler ya da yasalar meselesi değil, aynı zamanda toplumsal güç ilişkilerinin, eşitsizliklerin ve iktidar yapılarının her türlü ifadesidir. Sanatçının bu ilişkilerden tamamen kopuk bir konumda durabileceğini varsaymak, mevcut düzeni olduğu gibi kabullenmek anlamına gelir. Orwell, 'Why I Write' (Neden Yazıyorum) adlı denemesinde, her yazma eyleminin kaçınılmaz olarak bir siyasi bilinç taşıdığını, çünkü dilin ve temsillerin toplumsal gerçeklikle iç içe olduğunu savunur. Ona göre asıl mesele sanatın siyasetle ilgilenip ilgilenmemesi değil, hangi siyasi konumdan ve ne kadar bilinçli olarak üretildiğidir. Bu düşünce, bugün 'apolitik sanat' iddiasındaki pek çok kültürel ürünün ardındaki ideolojik varsayımları sorgulamak için hâlâ güçlü bir araçtır.

Bu cümle, George Orwell'in 'Why I Write' (Neden Yazıyorum) adlı denemesinden alınmıştır. Deneme, 1946 yazında Gangrel dergisinde yayımlanmıştır. Orwell bu denemede kendi yazarlık güdülerini dört ana başlık altında inceler: katıksız bencillik, estetik coşku, tarihsel dürtü ve siyasi amaç. Özellikle 1930'ların sonlarından itibaren, İspanya İç Savaşı deneyiminin de etkisiyle, Orwell'in yazarlığında siyasi bilinç giderek daha belirleyici bir rol oynamıştır. Deneme, bu kişisel dönüşümün bir dökümü olmasının yanı sıra, yazmanın doğası ve sanatçının toplumsal sorumluluğu üzerine dönemin en etkili metinlerinden biri haline gelmiştir.