“Bana bir şeyi yapmak için çok yaşlı olduğumu söylediklerinde, onu hemen yapmaya çalışırım.”

Picasso bu sözüyle yaşın bir sınır olarak görülmesine karşı çıkar. Ona "çok yaşlısın" dendiğinde bunu bir engel değil, harekete geçme nedeni sayar. Bu tutum, onun yalnızca gençlik yıllarında değil, ileri yaşlarında da sürekli yeni teknikler deneyen, farklı malzemelerle çalışan ve sanatını dönüştürmeye devam eden yapısıyla uyumludur. Yaşından beklenen dinginliğe ve alışkanlıklara çekilme tavrına bilinçli olarak karşı durur.

Bu yaklaşım, toplumların yaşlılara biçtiği edilgen rolle de bir hesaplaşmadır. Picasso, enerjinin ve isteğin rakamlarla ölçülemeyeceğini; insanın kendine koyduğu sınırların, başkalarının koyduğu sınırlardan daha belirleyici olduğunu ima eder. Onun için merak ve deneme arzusu, yaşlılıkta da yaratıcılığın motoru olmaya devam eder.

Söz, günümüzde her yaştan insana "geç kaldın" ya da "yaşına uygun davran" baskılarına karşı bir cesaretlendirme olarak okunabilir. Öğrenmenin, üretmenin ya da yeni bir şeye girişmenin yalnızca gençlere ait bir ayrıcalık olmadığını; asıl meselenin eyleme geçme iradesi olduğunu hatırlatır.