“Benim için iç, sağlığıma iç. Biliyorsun ki artık içemem.”

Bu söz, Picasso'nun yaşamının son anlarına dair aktarılan bir veda ifadesidir. İçkiyi hayatı boyunca seven ve sofralarda dostlarıyla birlikte olmaktan keyif alan bir sanatçının, bedeninin artık buna izin vermediğini kabullenişi görülür. Sağlığına içmesini istediği kişiye, kendisi için de içmesini söyleyerek hem bir şaka hem de bir veda jesti yapar. Burada içki, yalnızca bir madde değil; dostluk, kutlama ve hayatın tadını çıkarma isteğinin simgesine dönüşür.

Picasso'nun ölüm döşeğinde bile ironik ve sıcak bir dille konuşması, kişiliğinin yaşam enerjisini son ana dek koruduğunu gösterir. Söz aynı zamanda insanın yaşlandıkça bedeninin sınırlarıyla yüzleşmesini ama buna rağmen yaşam sevincini ve mizahı elden bırakmamasını anlatır. Ölümün ciddiyetini, gündelik bir ricayla hafifletme çabası dikkat çekicidir.

Bu tür rivayet edilen son sözler her zaman titizlikle değerlendirilmelidir. Yine de ifade, Picasso'nun dost canlısı ve alaycı tavrını yansıtan bir anekdot olarak ünlenmiştir. Hayatla kurduğu güçlü bağın, son sözlerinde bile hissedildiği bir veda cümlesidir.

Sözün, Henri Diacono'nun 7 Nisan 2023 tarihli "Crónica de los últimos años de Pablo Picasso" başlıklı çalışmasına dayandığı belirtilmiştir. Picasso'nun ölümünden hemen önce söylediği varsayılan bu cümle, sanatçının son yıllarını ve ölüm anını anlatan bir kronikte aktarılmıştır.