“Sevgili Habicht! Aramızda öyle kutsal bir sessizlik hüküm sürüyor ki, şimdi onu pek de önemli olmayan bir gevezelikle bölecek olsam, bu bana neredeyse günahkâr bir saygısızlık gibi geliyor... Siz ne yapıyorsunuz bakalım, ey donmuş balina, siz kurutulmuş, konservelenmiş ruh parçası...?”

Einstein bu mektup girişini, uzun süredir yazışmadığı yakın dostu Conrad Habicht'e esprili ve sıcak bir tonla yazmıştır. 'Kutsal sessizlik' ifadesiyle aralarındaki uzun suskunluğu abartılı bir ciddiyetle sunar; ardından bunu alaycı bir özürle bozacağını söyleyerek dostça bir tezat kurar. 'Donmuş balina' ve 'konservelenmiş ruh parçası' gibi sıra dışı nitelemeler, Einstein'ın arkadaşlarıyla şakalaşırken kullandığı özgün, neredeyse çocuksu mizahın tipik örnekleridir.

Bu ifadeler, mektubun içeriğinin ciddiyetiyle de tezat oluşturur. Einstein mektubun ilerleyen bölümlerinde devrim niteliğindeki dört makalesinden söz edecek, yani 'pek önemli olmayan gevezelik' dediği şey aslında modern fiziğin gidişatını değiştirecek haberleri içerecektir. Bu ironik alçakgönüllülük, Einstein'ın kişisel iletişimdeki şakacı tavrını ve büyük iddiaları abartılı bir dille sunmaktan hoşlanmadığını gösterir.

Bugünün okuruna bu söz, büyük bilimsel başarıların da kişisel dostluklar, mektuplar ve sıradan insani ilişkiler ağı içinde ortaya çıktığını hatırlatır. Aynı zamanda Einstein'ın ciddi bilim insanı imajının ötesinde, yakın çevresinde oldukça esprili ve sıra dışı bir iletişim dili kullandığını gösterir.

Bu sözler, Einstein'ın Conrad Habicht'e yazdığı 18 veya 25 Mayıs 1905 tarihli mektubun açılışıdır. Mektubun devamında Einstein, 1905'te yayımlayacağı ve sonradan 'mucize yıl' (annus mirabilis) olarak anılacak dönemin dört büyük makalesinden söz etmektedir. Habicht, Einstein'ın Bern'deki 'Olympia Akademisi' adlı dost toplantılarının üyesi ve yakın arkadaşıydı.