“Âşık olmak, insanın yaptığı en aptalca iş değildir – ama bundan kütleçekim sorumlu tutulamaz.”

Einstein bu esprili notunda âşık olmayı insan aklının ve iradesinin alanına yerleştirir; fiziksel bir kuvvet olan kütleçekiminin bu konuda bir açıklama sunamayacağını söyler. Cümledeki ironi, aşkın zaman zaman mantıksız ya da kontrol edilemez görünmesine rağmen, bunu doğanın kör bir yasasıyla değil, insana özgü duygu ve kararlarla açıklamak gerektiğine işaret eder. Kütleçekim masumdur; âşığın yaptığı seçimlerden sorumlu tutulamaz.

Söz aynı zamanda Einstein'ın bilimsel sınırlara dair tutumunu da yansıtır. Fizik, maddenin ve kuvvetlerin dilini konuşur; insan ilişkilerinin, arzuların ve duygusal çekimin dilini değil. İki alanı birbirine karıştırmak, bilimsel yöntemi yanlış yerde kullanmak olur. Einstein, kendi ünlü kütleçekim kuramına yapılan şakacı bir göndermeyle, bilimin açıklayabileceği ile açıklayamayacağı şeyler arasındaki farkı vurgular.

Bu küçük kenar notu aynı zamanda Einstein'ın mizah duygusunu gösterir. Ağır fiziksel kavramları gündelik insan deneyimiyle yan yana koyarak hem bilimi insana yaklaştırır hem de insanın duygusal karmaşasını ciddiye alır. Aşk, fiziksel zorunlulukla değil, tercih, yakınlık ve bağlanma ile anlaşılmalıdır.

Bu söz, 1933 yılında bir mektuba düştüğü el yazısı bir kenar notudur. Helen Dukas ve Banesh Hoffmann tarafından derlenen 'Albert Einstein: The Human Side' adlı kitapta yer alır. Einstein'ın günlük yazışmalarındaki esprili üslubunu ve bilimsel kavramları gündelik dile taşıma biçimini örnekleyen küçük bir not olarak kaydedilmiştir.