“Bir ressamın niteliği, yanında taşıdığı geçmişin niceliğine bağlıdır.”

Bu söz, sanatsal değeri yalnızca biçimsel yenilikle ya da teknik ustalıkla açıklayan yaklaşımlara karşı, geçmişin taşıdığı birikime vurgu yapar. Picasso'ya göre ressam, yalnızca yaşadığı anın değil, kişisel ve toplumsal belleğin, sanat tarihinin, görsel kültürün ve insanlık deneyiminin de taşıyıcısıdır. 'Yanında taşıdığı geçmiş' ifadesi, geçmişi bir yük olarak değil; sanatçının iç dünyasını ve yapıtlarını zenginleştiren bir tortu olarak sunar. Ne kadar derin ve çok katmanlı bir geçmiş birikimi varsa, sanatçının yapıtları da o denli yoğun ve anlamlı olabilir.

Picasso'nun kendi pratiği bu düşünceyi örnekler: O, İspanyol resim geleneğinden Afrika kabile sanatına, antik heykelden klasik Avrupa resmine uzanan geniş bir görsel mirası özümsemiş ve bunları dönüştürerek yeni biçimler yaratmıştır. Söz aynı zamanda, 'yeni' olanın geçmişten bağımsız düşünülemeyeceğini, yaratıcı eylemin bir tür bellekle yüzleşme olduğunu ima eder. Bugün için de sanatçının ya da düşünürün derinliğinin, yalnızca anlık ilhamla değil; taşıdığı kültürel ve kişisel geçmişle ilişkili olduğu anlamında okunabilir.