“İlham vardır, ama sizi çalışırken bulması gerekir.”

Picasso bu sözüyle ilhamın, sanatçının boş boş bekleyerek elde edebileceği bir lütuf olmadığını anlatır. İlham, çalışma sürecinin içinde, düzenli emeğin ve disiplinli üretimin bir yan ürünü olarak ortaya çıkar. Sanatçı ancak tuvalin başına geçip fırçayı eline aldığında, zihni ve bedeni malzemeyle uğraşırken o beklenmedik kıvılcımın gelme ihtimali doğar.

Bu düşünce, Romantik dönemin deha ve ilham kavrayışına karşı bir nevi düzeltme gibidir. Sanatı yalnızca tanrısal bir esin bekleme hali olarak değil, aynı zamanda bir zanaat ve günlük pratik olarak gören modern anlayışı yansıtır. Picasso'nun yaşamı boyunca ürettiği muazzam sayıdaki eser de bu yaklaşımın kanıtıdır; üretkenliğini sürekli çalışarak beslemiştir.

Bugün için bu söz, yazarlık, tasarım, bilim ya da girişimcilik gibi her türlü yaratıcı alanda işleyen bir ilkeyi ifade eder. Motivasyonun ya da parlak fikrin gelmesini beklemeden çalışmaya koyulmak, yaratıcı sürecin kapısını aralar.