“Amerika Birleşik Devletleri Anayasası, şimdiye kadar yazılmış en olağanüstü esnek yönetim kuralları derlemesi olduğunu kanıtlamıştır.”

Roosevelt bu sözüyle Amerikan Anayasası'nın en belirgin özelliklerinden birini öne çıkarıyor: esneklik. Ona göre anayasa, katı ve değişmez bir metin değil; zamanın ihtiyaçlarına, toplumsal dönüşümlere ve yeni yönetim sorunlarına uyum sağlayabilen canlı bir çerçevedir. "Elastik" (esnek) kelimesi, metnin yorum yoluyla genişletilebilir olduğunu vurgular.

Bu bakış açısı, Roosevelt'in 1930'lardaki siyasi yaklaşımıyla da uyumludur. Büyük Buhran'ın yarattığı olağanüstü koşullarda, federal hükümetin daha aktif roller üstlenmesi gerektiğini savunan bir siyasetçinin, anayasayı geniş yorumlamaya elverişli bir belge olarak görmesi anlaşılırdır. Anayasanın esnekliği, yürütme organına ve Kongreye değişen koşullara yanıt verme imkânı tanır.

Bugünkü okur için bu ifade, hukuk ve siyaset felsefesindeki temel bir gerilimi hatırlatır: Anayasalar, istikrarı koruyan sabit metinler midir, yoksa yaşayan ve gelişen belgeler midir? Roosevelt'in tercihi açıkça ikincisinden yanadır.

Söz, Roosevelt'in 2 Mart 1930'da yaptığı bir radyo konuşmasından alınmıştır. O sırada New York valisi olarak görev yapan Roosevelt, bu konuşmada eyalet yönetimi ve federal sistem üzerine değerlendirmelerde bulunurken ABD Anayasası'nın yapısına dair bu övgüyü dile getirmiştir. İfade daha sonra Public Papers of Governor Roosevelt (1930) adlı derlemede yayımlanmıştır.