“Rekabetin belirli bir noktaya kadar yararlı olduğu gösterilmiştir, daha öteye değil; oysa bugün uğrunda çaba göstermemiz gereken şey olan işbirliği, rekabetin bıraktığı yerde başlar.”

Roosevelt, rekabeti tümüyle reddetmek yerine onun sınırlı bir yararlılığı olduğunu kabul eder. Söze göre rekabet, ilerlemeyi ve verimliliği belirli bir noktaya kadar teşvik edebilir; ancak bu noktadan sonra zarar verici hâle gelir. İşbirliği ise tam da rekabetin yetersiz kaldığı yerde devreye girmelidir. Bu yaklaşım, özellikle kamusal alan ve toplumsal kalkınma açısından bireysel girişkenliğin tek başına yeterli olmadığına işaret eder.

Roosevelt'in ilerici siyaset anlayışında işbirliği, modern toplumun karmaşık sorunlarına yanıt verebilmenin anahtarıdır. Rekabet bölünmeyi ve bireysel kazancı öne çıkarırken, işbirliği ortak çıkarı ve kolektif çözümü gerektirir. Söz, piyasa ekonomisinin erdemlerini inkâr etmeden, kamu yararının tek başına piyasa rekabetine bırakılamayacağını savunan bir denge fikrini dile getirir. Günümüzde de ekonomik eşitsizlik, iklim değişikliği gibi küresel sorunlar karşısında bu denge arayışı geçerliliğini korumaktadır.

Roosevelt, 3 Mart 1912'de New York, Troy'daki Halk Forumu'nda yaptığı konuşmada bu sözleri söylemiştir.