“Sana mahrem olarak söylemekten çekinmem ki o takdire şayan İtalyan beyefendiyle oldukça yakın temas hâlindeyim.”

Roosevelt bu sözde Benito Mussolini'den "takdire şayan İtalyan beyefendi" olarak söz eder. İfade, 1933'te İtalyan diktatörün Avrupa'da siyasi istikrar ve kalkınma sağlamış bir lider olarak görüldüğü dönemin yaygın bakışını yansıtır. "Mahrem olarak söylemek" vurgusu, bu olumlu değerlendirmenin kamuoyuna açık biçimde dillendirilmeyen, özel bir görüş olduğunu gösterir.

Bu söz, tarihsel bağlamından koparıldığında yanıltıcı olabilir. 1930'ların başında İtalyan faşizmi, birçok Batılı gözlemci tarafından komünizme karşı bir denge unsuru ve ekonomik modernleşme modeli olarak değerlendiriliyordu. Roosevelt'in ifadesi, Mussolini'ye bütünsel bir onaydan çok, İtalya'daki gelişmelere yönelik pragmatik bir ilgiyi yansıtır. Roosevelt'in Mussolini hakkındaki görüşleri daha sonra, özellikle İtalya'nın Etiyopya'yı işgali ve Mihver ittifakına yaklaşmasıyla belirgin biçimde değişmiştir.

Bugün okura söylediği şey, tarihsel figürlerin kendi dönemlerinde her zaman sonradan sahip oldukları netlikte değerlendirilmediğidir. Söz, siyasi yargıların zaman içinde nasıl evrildiğini ve bir lider hakkındaki kanaatlerin değişen koşullara bağlı olduğunu gösteren tarihsel bir belge niteliği taşır.

Bu yorum, Roosevelt'in 1933 yılında Benito Mussolini hakkında sarf ettiği bir ifadedir. Wolfgang Schivelbusch'un 2006 tarihli "Three New Deals" adlı çalışmasında alıntılanmıştır. Bağlam, Roosevelt'in New Deal politikalarını uygularken Avrupa'daki farklı devlet müdahalesi modellerini, Mussolini İtalyası da dahil olmak üzere, ilgiyle izlediği döneme denk gelir.