“Amerika'nın yazgısı, ilk Başkanımızın 1789'daki ilk yemin töreninde söylediği kehanet sözleriyle ilan edilmişti; bu sözler neredeyse 1941 yılının bugününe yönelik söylenmiş gibiydi: "Özgürlüğün kutsal ateşinin ve cumhuriyetçi yönetim modelinin kaderinin... derin biçimde,... sonunda, Amerikan halkının ellerine emanet edilen deneye bağlandığı haklı olarak düşünülür."”

“Halkımızın yaşam gücünün; nakit para, market sepetleri ya da kamu parklarında çim biçme, yaprak tırmıklama veya kâğıt toplama gibi haftada birkaç saatlik işler verilmesi yoluyla daha fazla tüketilmesine razı değilim. İşsizlerin yalnızca bedenlerini yoksulluktan korumakla kalmamalı, aynı zamanda onların öz saygılarını, kendilerine güvenlerini, cesaretlerini ve kararlılıklarını da korumalıyız. Bu karar beni, Hükümetin şu anda yardım listelerinde bulunan yaklaşık beş milyon işsizle ilgili ne yapması gerektiği sorununa getiriyor.”

“Bu yeni ekonomik hanedanların güce susamış ayrıcalıklı prenslerinin, hükümetin kendisi üzerinde denetim kurmaya uzanmaları doğaldı ve belki de insaniydi. Yeni bir despotizm yarattılar ve onu yasal yaptırım cübbesine sardılar. Onun hizmetinde yeni paralı askerler halkı, emeğini ve mülkünü hizaya sokmaya çalıştı. Ve sonuç olarak ortalama insan, Dakika Adamı'nın karşı karşıya kaldığı sorunla bir kez daha yüzleşiyor.”

“Son birkaç aydır Washington'da beni ziyaret eden pek çok kişi, onlara şahsen ve her türlü zor durumla günlük temaslarım nedeniyle, yakın dönemdeki iç meselelerimizden çok uluslararası dünya koşulları hakkında daha kaygılı ve daha az iyimser olduğumu söylediğimde şaşırmış olabilir. Bunu size kesinleşmiş bir kötümser olarak değil, uluslar arasındaki haset, nefret ve kötülüğün zirveye ulaştığını ve yerini yeni bir barış ve iyi niyet dalgasına bırakacağını hâlâ umut eden biri olarak söylüyorum.”

“Barışın eski düşmanlarıyla — iş ve mali tekellerle, spekülasyonla, pervasız bankacılıkla, sınıf düşmanlığıyla, bölgecilikle, savaş vurgunculuğuyla — mücadele etmek zorunda kaldık. Onlar, Birleşik Devletler Hükümeti'ni kendi işlerinin salt bir eklentisi olarak görmeye başlamışlardı. Artık biliyoruz ki örgütlü para tarafından yönetilen hükümet, örgütlü bir kalabalık tarafından yönetilen hükümet kadar tehlikelidir. Tarihimizde daha önce hiçbir dönemde bu güçler, bugün olduğu kadar tek bir adaya karşı böylesine birleşmiş değildi. Bana duydukları nefrette tek yürekler — ve ben onların nefretini memnuniyetle karşılıyorum.”

“Hiç kimse Başkanlık makamını, kendisinin bütün halkın Başkanı olduğunu fark etmeden işgal edemez.”

“Kötü bir başkan olursam, muhtemelen son başkan da olurum.”