“Aynı zamanda biliyorum ki, insan zayıflığı nedeniyle kamu psikolojisinin ve aslına bakılırsa birey psikolojisinin, gamın en yüksek notasının sürekli tekrarına uzun zaman dilimleri boyunca ayarlanması mümkün değildir; bu bakış açısına senin de anlayış göstereceğini biliyorum.”

Roosevelt bu sözde, insanların ve toplumların duygusal ve psikolojik kapasitelerinin sınırlı olduğunu, sürekli yüksek bir gerilim veya yoğun bir duygusal tonda tutulamayacaklarını anlatır. Müzikal bir benzetme kullanarak, kamu ruhunun uzun süre "gamın en yüksek notasında" kalamayacağını söyler. Bu, kalıcı bir moral yükseltme ya da kriz duygusu yaratma çabasının sürdürülebilir olmadığı anlamına gelir.

Söz, Roosevelt'in siyaset anlayışındaki pragmatizmi ve insan doğasına dair gerçekçi kavrayışını gösterir. Kamuoyu desteği ve toplumsal enerji, liderlerin dilediği gibi süresiz olarak seferber edilebilecek kaynaklar değildir. İnsanlar yorulur, dikkatleri dağılır, coşkuları söner. Roosevelt'in New Deal gibi uzun soluklu reform programlarını yürüten bir lider olarak bu gerçeği dikkate alması gerekir.

Bugün okura söylediği şey, gerek bireysel yaşamda gerekse siyasette sürekli yoğunluk arayışının tükenmeye yol açabileceğidir. Psikolojik ritimlerin doğal iniş-çıkışları vardır ve sürdürülebilir bir çaba, bu ritmi tanımayı gerektirir. Bu, bir tür siyasal ve bireysel gerçekçilik dersidir.

Bu sözler, Roosevelt'in 20 Mart 1935'te gazeteci ve yazar Ray Stannard Baker'a yazdığı mektuptan alınmıştır. Baker, Woodrow Wilson'ın biyografi yazarı olarak bilinir. Mektup, Roosevelt'in psikolojik tempoya dair düşüncelerini aktardığı daha geniş bir yazışmanın parçasıdır.