“Benim bu muhtıralarınızı okuduğum izlenimine mi kapıldınız? Onları kaldıramıyorum bile.”

Franklin D. Roosevelt'in bu sözü, kendisine sunulan yazılı belgelerin hacmiyle ilgili esprili bir itiraf niteliğindedir. "Kaldıramıyorum bile" ifadesindeki fiziksel ima, metinlerin uzunluğunu ve ağırlığını vurgulayan bir mizah taşır; başkan, danışmanının hazırladığı muhtıraları okumaya vakit bulamadığını, hatta dosyaları fiziksel olarak taşıyamayacak kadar yoğun bir iş yükü altında olduğunu ima eder.

Bu söz, Roosevelt'in yönetim tarzındaki pragmatizmi ve insani yönünü de ortaya koyar. Devasa bir bürokrasiyle çalışan bir başkan olarak, kendisine iletilen her belgeyi ayrıntılı biçimde incelemesinin imkânsız olduğu gerçeğini, doğrudan bir azarlama yerine kendini de hafifçe alaya alan bir üslupla dile getirir. Bu yaklaşım, dinleyicinin savunmaya geçmesini engeller ve mesajın yumuşak ama net bir şekilde iletilmesini sağlar.

Bugünün okuru için bu söz, üst düzey yöneticilikte bilgi akışını yönetmenin ve önceliklendirmenin ne kadar kritik olduğunu hatırlatan bir örnektir. Karar alıcıların her türlü ayrıntıyı bizzat okumasının beklenemeyeceğini, asıl meselenin doğru özetleme ve filtreleme olduğunu gösterir.

Roosevelt'in ekonomi danışmanı Leon Henderson'a söylediği bu söz, John Kenneth Galbraith'in 1969 tarihli "Ambassador's Journal: A Personal Account of the Kennedy Years" adlı kitabında aktarılmıştır. Henderson'ın Roosevelt'e muhtıralar sunduğu bir bağlamda geçer; başkanın kendisine iletilen belge yoğunluğu karşısındaki tepkisini yansıtır.