“Bir ulus olarak yufka yürekli olduğumuzla övünebiliriz; ama yufka kafalı olmayı göze alamayız.”

Roosevelt bu kısa ve etkili sözünde merhamet ile akılcılığı birbirinden ayırır. "Yufka yürekli" olmak, yani başkalarının acısına duyarlı olmak, bir ulusun övünebileceği bir niteliktir. Ancak bu duygusal eğilimin, karar alma süreçlerinde saflığa veya zayıf muhakemeye yol açmasına izin verilemez. Roosevelt'e göre iyi niyet ve merhamet, stratejik düşünce ve gerçekçilikle bir arada yürümelidir.

Bu ifade, özellikle uluslararası ilişkilerde ve iç politikada, duygusal tepkilerle akıl arasında kurulması gereken dengeyi vurgular. Roosevelt'in bu sözü sarf ettiği dönemde dünya savaşın eşiğindedir; Almanya ve diğer saldırgan güçlerin yükselişi karşısında yalnızca iyi niyetli olmak yeterli değildir, aynı zamanda tehditleri doğru okumak ve gerektiğinde sert adımlar atmak gerekir.

Bugün de bu söz, yardım etme arzusuyla kaynakları ve riskleri doğru değerlendirme gerekliliği arasındaki gerilimi ifade eden bir tür özdeyiş olarak kullanılır. Hem bireyler hem de devletler için geçerli sayılabilecek bu denge çağrısı, Roosevelt'in söylem gücünün tipik bir örneğidir.

Franklin D. Roosevelt'in 1941 yılında yaptığı ve "Dört Özgürlük" konuşması olarak bilinen State of the Union (Birliğin Durumu) konuşmasından alınmıştır. Bu konuşmada Roosevelt, ABD'nin dış dünyadaki gelişmelere karşı hem insani duyarlılığını koruması hem de ulusal çıkarları ve güvenliği konusunda gerçekçi ve dikkatli davranması gerektiğini savunmuştur.