“Görünen o ki, [Mussolini]'nin yaptıklarımızla gerçekten ilgilendiğine şüphe yok; ben de onun başardıklarından ve İtalya'yı yeniden ayağa kaldırma konusundaki kanıtlanmış dürüst niyetinden çok etkilendim ve derin bir izlenim edindim.”

Söz, Franklin D. Roosevelt'in İtalyan lider Benito Mussolini hakkındaki olumlu izlenimini aktarır. Roosevelt 1930'ların başında, Mussolini'nin İtalya'da yürüttüğü bayındırlık çalışmaları, ekonomik toparlanma ve altyapı projelerinden etkilenmiş görünür. Bu ifadede iki lider arasında karşılıklı bir ilgi ve belirli bir hayranlık sezilir; Roosevelt Mussolini'nin 'İtalya'yı onarma' konusundaki kararlılığını takdir eder.

Bu yaklaşım, dönemin liberal demokrat dünyasının bazı kesimlerinde Avrupa'daki otoriter kalkınma modellerine yönelik merak ve zaman zaman da övgü içeren bakışını yansıtır. Roosevelt'in sözlerinde faşist ideolojiye değil, Mussolini'nin kendince ortaya koyduğu 'icraat performansına' odaklandığı görülür. 'Kanıtlanmış dürüst niyet' ifadesi, Roosevelt'in o dönemde Mussolini'nin amaçlarını samimi ve İtalya'nın çıkarına yönelik bulduğunu gösterir.

Bugünden bakıldığında söz, tarihsel koşulların ve yetersiz bilginin, bir demokratik liderin dahi otoriter bir yönetimi nasıl yanlış değerlendirebileceğine dair çarpıcı bir örnek oluşturur. İki dünya savaşı arasındaki dönemde ekonomik bunalım, işsizlik ve toplumsal çalkantı karşısında bazı liderler, hızlı sonuç alan güçlü icra modellerine ilgi duymuştur. Roosevelt'in bu sözü, siyasi değerler ile pragmatik kalkınma beklentisi arasındaki gerilimi düşündürür.