“İlerlememizin ölçüsü, çok şeye sahip olanların bolluğuna daha fazlasını ekleyip eklemediğimiz değil; çok az şeye sahip olanlara yeterince sağlayıp sağlamadığımızdır.”

Roosevelt bu sözünde ilerleme kavramını alışılmış ekonomik büyüme ölçütlerinden koparıp toplumsal adalet zeminine taşır. Ona göre bir ülkenin gerçekten ilerleyip ilerlemediği, zaten varlıklı olan kesimin servetine ne kadar servet kattığıyla değil, yoksulların temel ihtiyaçlarının karşılanıp karşılanmadığıyla ölçülür. Burada kullanılan "bolluk" ve "çok az" karşıtlığı, servet dağılımındaki dengesizliği vurgular.

Söz, devlet politikalarının yönünü belirleyen bir ilke niteliğindedir. Roosevelt'in başkanlık döneminde uygulanan New Deal politikaları, tam da bu anlayışın somutlaşmış halidir: Sosyal güvenlik, işsizlik yardımı, asgari ücret gibi uygulamalar, toplumun en kırılgan kesimlerini korumayı hedefliyordu. Bu nedenle söz, yalnızca bir retorik değil, aynı zamanda bir yönetim felsefesinin ifadesidir.

Bugünün okuruna ise söz, kalkınma ve refah tartışmalarında hangi ölçütün esas alınması gerektiğine dair güçlü bir hatırlatma sunar. Büyüme rakamlarının tek başına anlamlı olmadığını, önemli olanın refahın toplumun tüm kesimlerine ulaşıp ulaşmadığı olduğunu söyler.