“İşin asıl gerçeği, senin de benim de bildiğimiz gibi, büyük merkezlerdeki bir mali zümrenin Andrew Jackson'ın günlerinden beri Hükümete sahip olduğudur — ve W. W.'nin Yönetimini tamamen hariç tutmuyorum. Ülke, Jackson'ın Birleşik Devletler Bankası ile mücadelesinin bir tekrarından geçiyor — yalnızca çok daha büyük ve daha geniş bir temelde.”

Roosevelt bu sözünde, ABD hükümetinin uzun süredir büyük finans merkezlerindeki güçlü çevrelerin etkisi altında olduğunu ileri sürer. Andrew Jackson'ın 1830'larda İkinci Birleşik Devletler Bankası'na karşı verdiği mücadeleye atıf yaparak, kendi döneminde de benzer bir ekonomik güç yoğunlaşmasıyla karşı karşıya olunduğunu, ancak bu kez sorunun çok daha geniş çaplı olduğunu anlatır. "W. W." ifadesiyle Woodrow Wilson yönetimini kasteder ve onu dahi bu etkiden tamamen muaf görmez.

Söz, Roosevelt'in New Deal dönemindeki temel kaygılarından birini yansıtır: özel finans çıkarlarının demokratik kurumlar üzerindeki belirleyiciliği. Ona göre bu durum, sıradan vatandaşın çıkarının değil, dar bir sermaye kesiminin çıkarının öncelenmesine yol açar. Jackson benzetmesi, tarihsel bir süreklilik duygusu yaratır ve mevcut mücadeleyi Amerikan siyasi geleneğinin bir parçası olarak konumlandırır.

Bugün okura söylediği şey, ekonomi ile siyaset arasındaki sınırın ne kadar geçirgen olduğu ve demokratik yönetimin büyük sermaye karşısındaki kırılganlığıdır. Roosevelt'in ifadesi, finansal gücün siyasal karar alma süreçlerini şekillendirmesine yönelik kaygının yalnızca kendi dönemine özgü olmadığını, köklü bir tartışma olduğunu gösterir.

Roosevelt bu satırları 21 Kasım 1933'te, yakın danışmanı ve eski başkan Woodrow Wilson'ın sırdaşı olan Albay Edward Mandell House'a yazdığı mektupta kaleme almıştır. New Deal politikalarının ilk yılına denk gelen bu dönemde Roosevelt, bankacılık reformu ve ekonomik toparlanma programlarıyla büyük sermaye çevreleriyle karşı karşıya gelmekteydi. Andrew Jackson'ın Birleşik Devletler Bankası ile mücadelesine yapılan atıf, tarihsel bir emsal arayışını göstermektedir.