“Savaştan kendimizi tamamen tecrit etmeye çalışmamız dışında izolasyonist değiliz. Yine de şunu hatırlamalıyız ki, yeryüzünde savaş var olduğu sürece, barışı en coşkuyla arzulayan ulusun bile savaşa sürüklenme tehlikesi bir ölçüde var olacaktır.”

Roosevelt bu sözde ABD'nin izolasyonist dış politikasını savunurken aynı zamanda bu politikanın sınırlarını da kabul eder. ABD'nin amacının başka ülkelerin işlerine karışmak değil, yalnızca savaşın dışında kalmak olduğunu belirtir. Ancak savaştan korunma arzusu ne kadar güçlü olursa olsun, dünyada savaş sürdükçe hiçbir ülkenin tam bir güvenlik içinde olamayacağını kabul eder.

Bu ifade, soyut bir ilke ile uluslararası gerçeklik arasındaki gerilimi dürüstçe ortaya koyar. Barış arzusunun kendiliğinden koruma sağlamadığını, savaşın yayılmacı doğasının tarafsız ya da barışçıl ülkeleri de etkileyebileceğini gösterir. Söz, günümüzde de geçerliliğini koruyan bir uyarı niteliği taşır: Küresel krizler ve çatışmalar karşısında yalnızca geri çekilme arzusu, gerçek bir güvenlik politikası yerine geçemez.

Roosevelt bu sözleri, 1936'da New York Chautauqua'da yaptığı dış politika konuşmasında söylemiştir. ABD'de I. Dünya Savaşı sonrası güçlenen izolasyonist eğilimler hâkimken, Roosevelt Amerikan halkına ABD'nin çatışmalara karışmaktan kaçınmakla birlikte dünyadaki gelişmelerden tamamen uzak kalamayacağını anlatmıştır. Bu dönemde Avrupa ve Asya'daki gerilimler yeni bir büyük çatışmanın habercisiydi.