“Yalnızca düşünmeyen muhafazakârlar, toplumsal ya da ekonomik bir reform yüzde yüz başarılı olamadığında içten içe sevinirler.”

Roosevelt bu sözüyle, reformların eksik ya da kusurlu sonuçlanmasını siyasi bir zafer gibi gören bir zihniyeti eleştiriyor. Ona göre toplumsal ve ekonomik dönüşümler doğası gereği karmaşıktır; hiçbir reform ilk denemede kusursuz biçimde işlemez. Önemli olan, bir değişim çabasının tamamen başarısız olmasından memnuniyet duymak değil, o çabadan ders çıkarıp ilerlemektir.

"Düşünmeyen muhafazakârlar" ifadesi, muhafazakârlığın tümünü değil, değişimi ilkesel olarak reddeden ve mevcut düzenin sarsılmasından rahatsızlık duyan kesimi hedef alır. Roosevelt, reformların getirdiği kısmi ilerlemenin bile hiçbir adım atmamaktan daha değerli olduğunu ima eder. Bu bakış, onun New Deal dönemindeki pragmatik ilerlemeciliğinin de bir özetidir.

Bugün de bu söz, reform karşıtı söylemlerin sıkça başvurduğu "tam başarılı olamadı, demek ki yanlıştı" mantığına karşı bir uyarı niteliği taşır. Mükemmeliyetçi bir beklentiyle her başarısız denemeyi sevinçle karşılamak, toplumsal gelişmeyi durduran bir tutumdur.

Roosevelt bu konuşmayı 5 Aralık 1938'de Chapel Hill'deki Kuzey Karolina Üniversitesi'nde yaptı. Konuşma, New Deal reformlarının etkilerinin tartışıldığı ve 1938 ara seçimlerinde Demokratların Kongre'de önemli kayıplar yaşadığı bir döneme denk gelir. Roosevelt, liberal reformların eleştirildiği bu ortamda, değişim çabalarının tam başarıya ulaşamamasının onları tümden reddetmek için gerekçe olamayacağını savunur.