“Bana öyle geliyor ki, o insanları [Filipinlileri] özgür bırakmak ve kendi iç meselelerini kendi bildikleri gibi çözmelerine izin vermek bizim için bir zevk ve görev olmalıdır. İşte bu yüzden ben bir anti-emperyalistim. Kartalın pençelerini başka bir toprağa geçirmesine karşıyım.”

Mark Twain bu sözünde, dönemin ABD emperyalist politikalarına açıkça karşı çıkıyor. Filipin halkının kendi kaderini tayin hakkını savunarak, bir ulusun başka bir ulusun topraklarına ve halkına egemen olmasının ahlaken yanlış olduğunu dile getiriyor. 'Kartalın pençeleri' (the eagle's talons) ifadesi, ABD'nin ulusal sembolü olan kel kartala gönderme yapıyor; pençe imgesi, yırtıcılığı ve hükmetme dürtüsünü somutlaştırıyor.

Twain, 'anti-emperyalist' kimliğini açıkça ilan ederken, özgürlük ve halkların kendi kendini yönetme hakkı gibi evrensel ilkeleri savunuyor. Bu tutum, onun geç dönem siyasi görüşlerinin önemli bir parçasıdır; hayatının son yıllarında ABD'nin denizaşırı yayılmacılığına karşı giderek daha yüksek sesle muhalefet etmiştir.

Sözün bugünkü değeri, anti-emperyalist düşüncenin gerekçelerini sade bir dille ifade etmesinde yatıyor: Halkların kendi kararlarını verebilmesi yalnızca bir ideal değil, aynı zamanda güçlü ulusların ahlaki bir yükümlülüğüdür. 'Pençe' imgesi, askeri ve ekonomik gücün nasıl bir tahakküm aracına dönüşebileceğini de hatırlatıyor.

Bu ifadeler, Twain'in 15 Ekim 1900'de New York Herald gazetesine verdiği bir röportajdan alınmıştır. 1898 İspanya-Amerika Savaşı'nın ardından ABD, Filipinler'i ele geçirmiş ve adalarda Filipinli bağımsızlık güçlerine karşı kanlı bir savaş yürütmüştü. Twain, bu dönemde ABD'nin yayılmacı politikalarına karşı sesini yükselten en tanınmış Amerikalı entelektüellerden biriydi. Röportajda, Filipin halkının özgür bırakılması gerektiğini savunarak kendini açıkça 'anti-emperyalist' olarak tanımlıyor.