“Bedenim kimin mülkü? Muhtemelen benim. Ben böyle görüyorum. Onunla deney yaparsam, hesabı kim vermeli? Ben, Devlet değil. Akılsızca bir seçim yaparsam, Devlet ölür mü? Ah, hayır.”

Mark Twain bu sözde bireyin kendi bedeni üzerindeki mülkiyet hakkını savunur. 'Bedenim kimin mülkü?' sorusuyla başlayan akıl yürütme, cevabı neredeyse belli bir retorik soruyla bireye işaret eder: Beden kişinin kendisine aittir ve onunla yapılacak deneylerin sorumluluğu da kişiye aittir; devlete değil.

Twain'in vurgusu, özgürlük ve kişisel sorumluluk arasındaki bağdır. Bir kişi kendi bedeni hakkında karar verirken yanlış bir seçim yapabilir; ama bu yanlışın sonuçları öncelikle o kişiyi etkiler. 'Devlet ölür mü?' sorusundaki alaycı ton, devletin bireysel yaşam alanlarına aşırı müdahalesini küçümser. Twain, bu retorik soruyla, devletin koruyucu bahanelerle bireysel tercihlere karışmasının aslında koruma değil, gereksiz bir müdahale olduğunu ima eder.

Söz, beden özerkliği ve kişisel özgürlük tartışmalarıyla doğrudan ilgilidir. Günümüzde tıp, yaşam tarzı ve beden üzerindeki kararlar bağlamında hâlâ geçerliliğini koruyan bir bireyci duruşu yansıtır. Twain'in asıl mesajı, bireyin kendisiyle ilgili riskleri üstlenme hakkının özgürlüğün temel bir parçası olduğudur.

Söz, Twain'in 1901 yılında yaptığı 'Osteopathy' başlıklı konuşmasından alınmıştır. Bu konuşma, alternatif tıp yöntemlerinden biri olan osteopati hakkındadır. Twain, döneminin geleneksel tıp otoritelerine karşı bireyin kendi sağlığı hakkında karar verme hakkını savunmuş ve kendi bedeni üzerinde deney yapma özgürlüğünü dile getirmiştir. Bu tutum, onun dönemindeki tıbbi otoriteye yönelik şüpheci ve bireyci yaklaşımını gösterir.