“Çinlilerin, aşağılık bir tabiatın icat edebileceği her türlü adi ve korkakça yöntemle aşağılanıp kötü muamele gördüğüne şahit oldum; ama hiçbir polisin bu işe karıştığını görmedim ve bu şekilde kendilerine yapılan haksızlıklar için bir Çinlinin bir mahkemede hakkını aldığını da hiç görmedim.”

Twain bu cümlede, 19. yüzyıl Amerika'sındaki Çinli göçmenlere yönelik yaygın ırkçılığı ve devlet korumasının yokluğunu sert biçimde eleştirir. Söz, fiziksel ve sözlü aşağılamanın günlük yaşamın sıradan bir parçası hâline geldiği bir ortamı betimlerken, asıl vurguyu kurumsal kayıtsızlığa yapar. Polisin müdahale etmemesi ve mahkemelerin Çinlileri korumaması, şiddetin toplumsal olarak onaylandığı anlamına gelir.

Twain, burada yalnızca bir azınlığın çektiği acıyı anlatmakla kalmaz, aynı zamanda hukuk sisteminin ve güvenlik güçlerinin tarafsızlık iddiasını da sorgular. "Aşağılık bir tabiat" ifadesi, şiddeti uygulayanların insanlık dışı davranışlarını gösterirken, adaletin sessizliği daha büyük bir suç ortaklığı olarak sunulur.

Bugün için bu söz, ayrımcılığa karşı yasal güvence ve eşit korumanın önemini vurgulayan güçlü bir tanıklık niteliğindedir. Twain'in gazete yazısındaki bu doğrudan anlatımı, mizahçı kimliğinin ardındaki keskin toplumsal vicdanı ortaya koyar.

Twain, bu sözü 28 Ağustos 1868'de The New York Tribune'de yayımlanan "The Treaty With China" başlıklı makalesinde yazdı. Amerikan hükümetinin Çin ile yaptığı anlaşmayı ve Çinli göçmenlere yönelik muameleyi ele alan yazı, onun erken dönem ırkçılık karşıtı düşüncelerini yansıtır.