“Her insanın bir ay olduğunu ve kimseye dönmediği bir yüzü bulunduğunu söylüyor: onu görmek istiyorsanız arkasından dolanmanız gerekir.”

Mark Twain bu sözünde insanın iç dünyasını, herkesten sakladığı yönünü ayın karanlık yüzü imgesiyle anlatıyor. Ay nasıl Dünya'dan bakıldığında hep aynı yüzünü gösteriyorsa, insan da toplum içinde çoğunlukla yalnızca belirli bir yüzünü sergiler. Saklanan taraf, kişinin mahrem düşünceleri, kırılganlıkları, pişmanlıkları ya da bastırdığı arzuları olabilir.

Sözün ikinci kısmındaki "arkasından dolanmak" ifadesi, o gizli yüzü görmenin kolay olmadığını vurgular. Kimse bu yüzünü doğrudan göstermez; onu fark edebilmek için yakınlık, sabır ve dikkat gerekir. Bu aynı zamanda insan ilişkilerindeki mesafeye dair bir gözlemdir: Çoğu insanla yalnızca kamusal yüzümüz üzerinden temas kurarız.

Twain'in mizahi üslubuyla felsefi derinliği birleştiren bu yorumu, bugün de insan doğasına dair geçerli bir hatırlatma niteliğindedir. Herkesin anlatmadığı bir hikâyesi, göstermediği bir yanı vardır ve birini gerçekten tanımak, o kişinin izin verdiği ölçüde bu gizli yüze yaklaşmayı gerektirir.