“Mizahi hikâye ciddi bir tonla anlatılır; anlatıcı, içinde komik bir şey olduğunu en ufak şekilde sezdiğini bile gizlemek için elinden geleni yapar.”

Mark Twain burada Amerikan mizahının temel tekniğini tarif eder: Ciddi bir yüz ifadesiyle, olabildiğince sakin ve doğal bir biçimde anlatmak. Anlatıcı, hikâyenin komik olduğunu belli ederse, sürpriz etkisi kaybolur. Bu yüzden asıl mesele, dinleyiciyi sıradan ve önemsiz bir anlatıyla karşı karşıya olduğuna inandırmaktır.

Bu yaklaşım, abartılı jestlerden ve yapay gülümsemelerden uzak durmayı gerektirir. Mizah, sözün kendisinden doğar; anlatıcının tepkisinden değil. Böylece dinleyici, hikâyenin içindeki tuhaflığı kendisi fark ettiğinde, etki çok daha güçlü olur. Twain'e göre bu, anlatıcının en zor işidir çünkü ciddiyeti korumak, nükteyi göstermekten daha fazla ustalık ister.

Bu söz aynı zamanda bir tür sahne disiplinini de anlatır. Komedi, her zaman kahkahanın en yüksek olduğu yerden gelmez; bazen en kuru, en ölçülü anlatım en kalıcı gülmeceyi yaratır. Twain, Amerikan hikâye anlatıcılığındaki karakteristik kuru mizahın altını çizer.

Bu söz, Mark Twain'in 1895 tarihli "How to Tell a Story" (Bir Hikâye Nasıl Anlatılır) adlı denemesinden alınmıştır. Twain bu denemede, Amerikan mizahi hikâye anlatıcılığının inceliklerini, İngiliz ve Avrupa mizahi anlayışlarından farkını ve özellikle ciddiyet takınarak yapılan anlatımın önemini açıklar.