“O benim için bir yabancı, ama son derece dikkate değer bir adam — ve ben de ötekiyim. İkimiz birlikte tüm bilgiyi kapsıyoruz; o bilinebilecek her şeyi biliyor, ben de gerisini.”

Mark Twain, bu sözde tipik nüktedan üslubuyla bilginin sınırlarıyla alay eder. Bir yabancıyı 'bilinebilecek her şeyi bilen' kişi olarak tanımlar; kendisine ise 'geri kalanını', yani bilgisi mümkün olmayan alanı bırakır. Bu, okura ilk bakışta ikinci kategorinin enginliğinin farkında olmadan yapılmış komik bir bölüşüm gibi gelir; ancak asıl zekice olan şey, bu cümlenin bilginin insan için ne kadar dar ve sınırlı olduğunu nazikçe ima etmesidir.

Twain'in mizahında sık görülen bir yöntem burada da kendini gösterir: Abartılı bir özgüven, aslında insanın cehaletini vurgulayan bir tevazuya dönüşür. 'Tüm bilgiyi kapsıyoruz' ifadesi, iki insanın toplam bilgisiyle evrensel bilginin kapatılabileceği fikrini ciddiye almaz; aksine, insan bilgisinin parçalı ve gülünç hallerine ayna tutar.

Bugünün okuruna bu söz, bilgi çağında dahi ne kadar az şey bildiğimizi ve bilinemeyeceklerin bilinebilirlerden çok daha geniş olduğunu hatırlatır. Aynı zamanda, kendini küçümseyerek ya da rakibini överek gibi görünürken aslında ince bir zekâyla karşı tarafı da kendi konumunu da eşit mesafede tiye alan bir dostluk jesti olarak okunabilir.

Bu söz, Mark Twain'in 1906 yılına ait ifadelerinin derlendiği ve ölümünden sonra 1940'ta Bernard DeVoto editörlüğünde yayımlanan 'Mark Twain in Eruption' adlı kitapta yer alır. Twain'in 'bilinebilecek her şeyi bilen' dediği 'öteki' kişinin kimliği kaynakta açıkça belirtilmez; ifade, Twain'in sözlü nüktesinin kayda geçirilmiş bir örneği olarak aktarılır.