“Titriyordum, çünkü sonsuza dek iki şey arasında bir karar vermek zorundaydım ve bunu biliyordum. Bir dakika düşündüm, sanki nefesimi tutarak, sonra kendi kendime dedim ki: "Peki öyleyse, cehenneme gideceğim."”

Bu söz, Huckleberry Finn'in roman boyunca yaşadığı en önemli ahlaki dönüm noktalarından birini yansıtır. Huck, kaçak köle Jim'i yetkililere bildirmekle ona yardım etmek arasında seçim yapmak zorunda kalır. Dönemin toplumsal ve dinî öğretileri ona, bir kölenin kaçmasına yardım etmenin günah olduğunu ve bunun cehennemle sonuçlanacağını söylemektedir. Huck, kendi vicdanı ile çevresinden öğrendiği ahlak kuralları arasında sıkışıp kalmıştır.

"Peki öyleyse, cehenneme gideceğim" kararı, Huck'ın toplumsal ahlaka değil, kişisel sadakat ve insani duygusuna uymayı seçtiğini gösterir. Bu ifade, yazarın dönemin ırkçı düzenine yönelik dolaylı ama güçlü bir eleştirisidir. Huck'ın cehennemi göze alması, görünüşte dindar bir toplumun ahlak anlayışından daha dürüst bir vicdanı temsil eder. Kararın ağırlığı, basit anlatımıyla daha da çarpıcı hale gelir.

Bu söz, Huckleberry Finn'in Maceraları romanının 31. bölümünde geçer. Huck, kaçak köle Jim'in yakalanmak üzere olduğunu öğrendikten sonra onu sahibine bildirmeyi düşünür ve bu konuda bir mektup yazar. Ancak Jim'le aralarındaki dostluğu ve Jim'in ona gösterdiği iyilikleri hatırlayınca mektubu yırtar ve toplumsal ahlaka karşı kendi vicdanını seçer. Bu sahne, romanın ahlaki merkezini oluşturan en bilinen bölümlerindendir.