“Yeter, yeter, yeter! Daha fazla söyleme! Hepsini bir araya topla! Yaradan'ın İtalya'yı Michelangelo'nun tasarımlarıyla yarattığını söyle!”

Mark Twain bu sözde, İtalya'da karşılaştığı hemen her sanat eserinin Michelangelo'ya atfedilmesini abartılı bir ifadeyle hicvediyor. Rehberlerin ve sanat tarihçilerinin tavrını öyle bir noktaya taşıyor ki artık İtalya'nın kendisinin bile Michelangelo'nun eseri sayılması gerektiğini söylüyor. Bu, onun aşırı hayranlık kültürüne ve tek sanatçıya indirgenen sanat anlayışına yönelik eleştirisinin doruk noktasıdır.

Sözün mizahi gücü, mantıksal bir abartıdan kaynaklanır. Twain, "her şey Michelangelo'nun eseri" anlayışını sonuna kadar götürürse, geriye yalnızca Yaradan'ın bile onun tasarımlarını kullandığını varsaymak kalır. Bu absürt sonuç, söylenenlerin ne kadar saçma olduğunu göstererek eleştiriyi güçlendirir. Aynı zamanda turist rehberlerinin tekrarlayan ve abartılı anlatımlarına da bir gönderme yapar.

Bugün de bu söz, bir kişinin ya da akımın etkisinin abartılmasına karşı bir uyarı niteliği taşıyor. Tek bir dehayı yüceltme çabası, çoğu zaman gerçeğin üzerini örter ve başka katkıları görünmez kılar.

Bu söz de The Innocents Abroad'ın 27. bölümünde yer alır. Mark Twain, İtalya seyahati boyunca rehberlerin her yapıyı ve eseri Michelangelo'yla ilişkilendirmesinden bıkmış ve bu durumu hicvetmektedir. Bir rehberin anlatımını keserek söylediği bu söz, İtalya'nın tamamının Michelangelo'ya atfedilmesiyle ilgili mizahi bir patlamadır.