“Troyalılar, ata güvenmeyin. O ne olursa olsun, hediye getirirken bile Yunanlılardan korkarım.”

Bu söz, Troya atının şehre sokulmaması konusunda rahip Laokoon'un yaptığı ünlü uyarıdır. Yunanlılar on yıl süren savaşın ardından geri çekilir gibi yapıp tahta bir at hediye bırakırlar; Laokoon ise bunun bir tuzak olduğunu sezer. Sözün özü, düşmanın dostmuş gibi göründüğü anlarda bile temkinli olmayı öğütler. Hediye, iyi niyetin değil, gizli bir tehdidin aracı olabilir.

Bu ifade, zamanla bir deyişe dönüşmüş ve 'hediye getiren düşmandan kork' anlamıyla Batı kültüründe yaygınlaşmıştır. Özellikle 'Yunanlılardan korkarım, hediye getirirken bile' kısmı, 'Yunan hediyesi' kavramının kökenidir. Görünüşte cömert ya da zararsız bir eylemin arkasında düşmanca bir amaç olabileceğini anlatır.

Virgil'in anlatısında Laokoon haklı çıkar: Ata güvenilir, içindeki askerler geceleyin dışarı çıkar ve Troya düşer. Böylece söz, hem bir uyarı hem de dinlenmediğinde büyük felaketlere yol açabilecek öngörünün simgesi hâline gelir.

Virgil'in Aeneis destanının II. kitabında, Yunanlılar tahta atı bırakıp görünüşte geri çekildikten sonra rahip Laokoon, Troyalıları bu sözlerle uyarır.