“Yüce Jüpiter, cüretkâr girişimlere onay ver.”

Bu söz, Aeneas'ın oğlu Ascanius'un (Iulus) savaşta ilk kez bir düşmanı öldürdüğü anın hemen ardından söylenir. Ascanius'un bu cesur davranışı, tanrısal bir onay arayışıyla yüce tanrı Jüpiter'e yöneltilen bir yakarışla karşılanır. "Cüretkâr girişimler" ifadesi, genç bir savaşçının savaş alanındaki ilk başarısının ötesinde, insanın sınırlarını zorlayan her türlü atılımı ima eder. Jüpiter'in onayı istenmesi, Roma düşüncesinde insan çabasının ancak tanrısal iradeyle uyumlu olduğunda kalıcı başarıya ulaşabileceği inancını yansıtır.

Virgilius'un evreninde cüretkârlık tek başına yeterli değildir; tanrıların lütfuyla birleşmesi gerekir. Ascanius'un bu ilk savaş başarısı, aynı zamanda Roma'nın kuruluşuna giden yolda genç neslin rolüne işaret eder. Söz, antik Roma'nın değerler sisteminde cesaret ile dindarlığın (pietas) iç içe geçtiğini gösterir.

Bugünün okuruna bu söz, büyük hedeflere yönelirken insanın kendi gücünün ötesinde bir desteğe, onaya ya da meşruiyete ihtiyaç duyduğu gerçeğini hatırlatır. Aynı zamanda gençliğin atılganlığının, doğru bir amaçla birleştiğinde nasıl bir dönüm noktası olabileceğini düşündürür.

Vergilius'un Aeneis adlı destanının IX. kitabında, Aeneas'ın oğlu Ascanius, savaşta ilk kez bir düşmanı öldürdükten sonra bu söz söylenir. MÖ 1. yüzyılda yazılan destan, Roma'nın kuruluş mitini anlatır.