Çok Gezseydi Bizim Eve de Uğrardı

Komşu kadın, Nasreddin Hoca’ya karısının çok gezdiğini söyler ve bunu kendi gözleriyle gördüğünü belirtir. Hoca bu iddiayı kabul etmez; “Eğer karım çok gezseydi, arada sırada bizim eve de uğrardı,” diyerek karşılık verir. Buradaki “eğer”, şart bildiren bir sözdür; Hoca, karısının gezmesi durumunu eve uğraması şartına bağlar.

Fıkranın nüktesi, Hoca’nın beklenmedik cevabıyla ortaya çıkar: Kadın karısının sıkça gezdiğini söylerken Hoca, onun kendi evine hiç uğramadığını öne çıkarır. Böylece iddiaya ters yönden cevap verir ve gülümseten etki yaratır. Fıkra, hazırcevaplığın ve bakış açısını değiştirmenin gücünü gösterir; bir sözün farklı biçimlerde yorumlanabileceğini düşündürür.