Hepsinin Tadı Aynı

Nasreddin Hoca, eşeğine yüklediği iki küfe üzümü eve götürürken şehre girer. Çocuklar çevresini sarıp üzüm ister. Hoca, çocukların çok olduğunu görünce her birine az miktarda üzüm verir. Çocuklar paylarının azlığından yakınınca Hoca, küfedeki üzümlerin tamamıyla tek bir tanesinin tadının aynı olduğunu söyler. “Her birine” sözü, çocukların her birine ayrı ayrı üzüm verildiğini anlatır.

Fıkranın nüktesi, üzümün tadının miktara göre değişmediği düşüncesiyle çocukların yakınmasına verilen cevaptadır. Hoca, çok yemekle az yemek arasında fark olmadığını ileri sürerek onları teselli eder; sözleri aynı zamanda paylaşmanın ve eldekiyle yetinmenin önemini düşündürür. Fıkranın komik etkisi, çocukların daha fazla üzüm istemesiyle Hoca’nın beklenmedik açıklaması arasındaki karşıtlıktan doğar.