Parayı Veren Düdüğü Çalar

Nasreddin Hoca, bir gün, Akşehir pazarına gitmek üzere yola çıkar. Mahallenin çocukları onu görünce başına toplanıp istekte bulunurlar. – Hoca Efendi, ne olur bize pazardan düdük al, derler. Nasreddin Hoca da çocukların dilinden kurtulmak için: – Peki, alayım, der. Sadece çocuklardan birisi, elindeki parayı vererek: – Şu parayı al ve benim düdüğümü sakın unutma Hocam , der. Parayı alıp cebine koyan Hoca, çocukların yanından uzaklaşarak yoluna devam eder. Çocuklar, akşamüstü, Nasreddin Hoca’nın yolunu gözlerler. Bir süre sonra, Hoca’nın eşeği uzaktan görünür. Çocuklar, onun döndüğünü anlayınca, hep bir ağızdan: – Hoca Efendi, hani bizim düdüklerimiz, diye etrafına toplanırlar. Nasreddin Hoca, sadece parayı veren çocuğa düdüğü uzatarak şöyle der: – Hiçbirinize bir şey yok. Yalnız bu arkadaşınıza var. Çünkü parayı veren, düdüğü çalar.