Ba'de't-Telâki

Ba'de't-Telâki Evet, senin o kadar gizli, nazlıdır hissin Ki bence sen yine bir gonce-i bekâretsin. Rahîk-i vecd-i telâkiyi nûş ederken sen, Vücûd-ı mestin o girdâb-ı gaşy içinde iken, Sükût-ı cismine rûhun nigâh eder gülerek; O, sanki ömrünün üstünde bir yabancı melek! Semâ-yı vaslına ettikçe irtikâ gönlüm Hayâlini daha yüksekte hoşnişîn görürüm. Hayalin öyle göründükçe çeşm-i hasretime Yalan, derim bütün ezvâk-ı mâlikiyyetime; Benim sa'adetim artık bu şeb hakîkat iken «Yalan, yalan!» diye haykırmak isterim yine ben! Bihişt-i 'aşkını mestâne gezdigim anda «Bihişt-i 'aşkıma gel!» der uzakta bir hande! Vücûd-ı nâzikin âgûş-ı şefkatimde iken Hayalinin sesi: «Gel!» der uzakta bir yerden, Bu lahn-ı d'aveti gûş eyledikçe aldanırım, Kolunda bir gecelik bir misafirim sanırım. Hayat-ı vaslını görmekle kalmıyor nazarım, Hayat-ı vaslının üstünde bir hayat ararım. Cenab Şahabeddin