Baş Ucunda

Baş Ucunda Leben gibi süzülür bir ziyâ-yı pâk u sefîd, Beyaz perdelerinden beyaz hâbgehin; Nazar sanır ki olur her derîçesinde bedîd Ya hâle-i keremi mâderâne bir nigehin, Ya ruh-ı bîlekesi bir sabî-i bîgünehin! Bu lâne-i seherâgîn içinde bir duhter Kadın dilindeki serkeş bir infi'âl gibi Kim hem görünmemek ister hem inkişâf eyler Yarım açık yatıyor şûh bir hayal gibi, Derin derin uyuyor bir huzûr-ı bâl gibi! Bu lâneye getirir ninniler riyâh-ı sabâh; Bu hüsn-i nâimi yelpazeler ziyâ-yı seher; Dü çeşm-i bestesini seyreder bütün ervâh; Hicâb-ı çeşmine düştükçe, dîde seyreyler Rakîk bir tülün altında mâî sünbüller! Bu hâb içinde hudâ hep melekleri uyutur; Bu hâb içinde girer nevbâhara hissiyât; Bu hâb içinde dil elbette derdini unutur; Bu hâb içinde gelir sem'a şüphesiz nagamât; Nolurdu, âh, geçeydi bu hâb içinde hayat!? Cenab Şahabeddin